O χειρότερος εχθρός μας

Νομίζουμε ότι ο χειρότερος εχθρός μας είναι η Τρόικα, ο Σόιμπλε, η Μέρκελ και οι τραπεζίτες. Κάποιοι ίσως νομίζουν ότι ο χειρότερος εχθρός τους είναι ο Τσίπρας ή οι νεοφασίστες. Άλλοι νομίζουν ότι αν λυθούν τα οικονομικά «προβλήματά» τους, θα είναι ευτυχισμένοι. Νομίζουμε ότι είμαστε, σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο, θύματα μιας παγκόσμιας σκευωρίας… Ο παράδεισός μας έχει λιώσει σαν παλιό παιχνίδι από πλαστελίνη. Οι εξωτερικές συνθήκες μάς χτυπούν δυνατά σαν μπούμερανγκ, το οποίο έχουμε εκτοξεύσει οι ίδιοι σε ανύποπτους και ανομολόγητους χωροχρόνους…
Κι όμως. Ο Σιντάρτα είχε μια άλλη άποψη. Είχε διαπιστώσει και είχε δηλώσει ξεκάθαρα ότι: «Ο χειρότερος εχθρός μας είναι οι σκέψεις μας». Τι εξωφρενική δήλωση αλήθεια! Όχι, ο διπλανός μας, όχι ο εργοδότης μας, όχι ο ανταγωνιστής μας, όχι ο φίλος που μας πρόδωσε, όχι ο συγγενής που μας παρεξήγησε, ούτε καν ο κάθε βιαστής, κλέφτης, διαρρήκτης που μας κακοποίησε… Είναι οι ίδιες μας οι σκέψεις!
Η σκεπτοδιαδικασία, αυτή η θεά του δυτικού πνεύματος, μπροστά στην οποία ο Καρτέσιος και όλοι οι άξιοι επίγονοι του Αριστοτέλη έκαναν θυσίες και χοές, αυτή η “σκέψη” (thought, pensée, Gedanke, pensiero, düşünme, мнениеm, विचार, 考え, 思想 …) που αβίαστα θεωρούμε ότι περιγράφει κάποιο «υπέροχο-λυτρωτικό-θεϊκό “υλικό” της γνωστικής λειτουργίας», κρίθηκε κυνικά από τον Σιντάρτα ως «ανούσια, ανώφελη και ανυπόστατη». Χωρίς κανένα νόημα, χωρίς καμιά χρησιμότητα και χωρίς καμιά ουσία…

Advertisements
Standard