ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΓΥΡΩ… (μια αυθόρμητη προσευχή)

Όταν όλοι γύρω μας έχουν πολλά να πουν, εμείς ας σωπαίνουμε μέσα στον διαρκή διαλογισμό της αγάπης… όταν όλοι γύρω μας χάνονται στη διάσπαση και τη σύγχυση, εμείς ας παραμένουμε σταθεροί στη διαύγεια… όταν όλοι γύρω μας αναλώνονται στην ανησυχία και την ανασφάλεια, εμείς ας κρατάμε μέσα μας αναμμένο το φως της πίστης!

Όταν όλοι γύρω μας ακολουθούν τη πυξίδα των παθών, εμείς ας εμπιστευόμαστε την εσωτερική φωνή της διάκρισης… όταν όλοι γύρω μας περιφρουρούν το εγώ, εμείς ας κρατάμε ανοικτή τη καρδιά μας στον κάθε άγνωστο… όταν όλοι γύρω μας ξεχνούν τον προορισμό τους, εμείς ας θυμόμαστε την αληθινή μας φύση!

Όταν όλοι γύρω μάς κατηγορούν ή μας επαινούν, εμείς ας κλείνουμε τα αυτιά της υπερηφάνειας… όταν όλοι γύρω μάς καταπιέζουν και μας απομυζούν, εμείς ας ανοίγουμε τους κρουνούς της γενναιοδωρίας… όταν όλοι γύρω μας παραπονιούνται και μεμψιμοιρούν, εμείς ας χαλαρώνουμε στο άπλετο διάστημα της υπομονής!

Όταν όλοι γύρω μας προσπαθούν να εκμεταλλευτούν ευκαιρίες, εμείς ας σπέρνουμε σπόρους χωρίς προσδοκίες… όταν όλοι γύρω μας προσπαθούν να οικειοποιηθούν κέρδη, εμείς ας έχουμε καθαρή συνείδηση… όταν όλοι γύρω μας βουλιάζουν σε ωκεανούς απληστίας, εμείς ας είμαστε ευχαριστημένοι με τα λίγα!

Όταν όλοι γύρω μας ασχολούνται με ανούσια ζωή, εμείς ας γινόμαστε οδοδείκτες για να βρουν την ευτυχία… όταν όλοι γύρω φέρονται με σκληρότητα και ασπλαχνία, εμείς ας γινόμαστε περιβόλια αγάπης… όταν όλοι γύρω μας σέρνονται από ιδιοτέλεια, εμείς ας ξεχνάμε το όνομά μας!

Όταν όλοι γύρω κυνηγούν την ικανοποίηση, εμείς ας αφήνουμε τη πηγή μας να ρέει ελεύθερα… όταν όλοι γύρω μας τρέχουν πίσω από το φάντασμα της επιτυχίας, εμείς ας κρατάμε τα μάτια ανοιχτά στο θαύμα… όταν όλοι γύρω μας μετρούν το χρόνο με τα αποκτήματα, εμείς ας χαρίζουμε ο, τι αγαπούμε!

Όταν όλοι γύρω μας αποθαρρύνονται, εμείς ας τους στέλνουμε ηλιαχτίδες χαράς… όταν όλοι γύρω μας κουράζονται, εμείς ας τους δίνουμε το κλειδί της ζωτικής ενέργειας… όταν όλοι γύρω μας απελπίζονται, εμείς ας γινόμαστε φάροι μέσα στην ομίχλη!

Όταν όλοι γύρω μας αδιαφορούν, εμείς ας είμαστε εκεί παρόντες στο κάθε τι… όταν όλοι γύρω μας βαριούνται, εμείς ας θυμόμαστε τη πολυτιμότητα της ζωής… όταν όλοι γύρω μας αναμασάνε το παρελθόν, εμείς ας ξαναγεννιόμαστε κάθε στιγμή!

Όταν όλοι γύρω μας εξαγριώνονται, εμείς ας ριζώνουμε σαν το εύκαμπτο στάχυ στον δυνατό άνεμο… όταν όλοι γύρω μας εξαθλιώνονται, εμείς ας παραμένουμε όρθιοι στην αξιοπρέπεια… όταν όλοι γύρω μας εκτραχύνονται, εμείς ας απλώνουμε ανοιχτή αγκαλιά!

Όταν όλοι γύρω μας ανταγωνίζονται, εμείς ας ενθαρρύνουμε κάθε αρετή… όταν όλοι γύρω μας φθονούν, εμείς ας χαιρόμαστε με κάθε θετικό επίτευγμα… όταν όλοι γύρω μας μνησικακούν, εμείς ας αφήνουμε τις σκέψεις να διαλύονται σαν τα σύννεφα!

Όταν όλοι γύρω μας πεινούν, εμείς ας χορταίνουμε με το εξαίσιο θείο σώμα… όταν όλοι γύρω μας διψούν, εμείς ας ξεδιψούμε με το ανεξάντλητο θείο νέκταρ… όταν όλοι γύρω μας κρυώνουν, εμείς ας ζεσταινόμαστε με την άσβεστη ιερή φωτιά!

Όταν όλοι γύρω μας πανικοβάλλονται, εμείς ας ανοίγουμε τις πόρτες του κελιού μας… όταν όλοι γύρω μας φωνάζουν, εμείς ας ανοίγουμε τα παράθυρα της ψυχής μας… όταν όλοι γύρω μας επιτίθενται, εμείς ας ανοίγουμε τα φτερά της ανύψωσής μας!

Όταν όλοι γύρω μάς κοροϊδεύουν, εμείς ας τους δίνουμε τη πρώτη θέση… όταν όλοι γύρω μάς φοβούνται, εμείς ας τους δείχνουμε το φως… όταν όλοι γύρω μάς μισούνε, εμείς ας θυμόμαστε ότι όλα τα όντα είναι παιδιά μας…
Όταν όλοι γύρω αναζητούν μάταια στα τυφλά, εμείς ας τους πιάνουμε από το χέρι… όταν όλοι γύρω μας σκοντάφτουν στις παγίδες, εμείς ας στεκόμαστε δίπλα τους… όταν όλοι γύρω μάς ξεχνούν στις δόξες τους, εμείς ας τους θυμόμαστε ασταμάτητα!

Όταν όλοι γύρω χαίρονται, εμείς ας γιορτάζουμε με τη χαρά τους… όταν όλοι γύρω κοιμούνται, εμείς ας ξαγρυπνούμε στο πλευρό τους… όταν όλοι γύρω υποφέρουν, εμείς ας απορροφούμε τον πόνο τους…

Advertisements
Standard