Ο ερωτευμένος Δαλάι Λάμα

eroteumenos-dalai-lama

Μ’ ένα πλατύ χαμόγελο
Χάζευε τον κόσμο γύρω.
Μα με την άκρη του ματιού,
Έψαχνε μόνο για μένα.

***

Ο κούκος επιστρέφει από την ανατολή
Οι χυμοί της άνοιξης ανεβαίνουν από τη γη
Σμίγω με την αγαπημένη μου
Το κορμί και ο νους μου χαλαρώνουν.

***

Τραβώντας γραμμές πάνω στη γη,
Σχεδίασα τον χάρτη τ ’ουρανού.
Τόσα χάδια πάνω στο γλυκό της κορμί
Κι ακόμη δεν έχω βυθομετρήσει τον έρωτά της.

***

Πασχίζω να καταλάβω, αγαπημένη
Αν είσαι σεμνή ή ξεδιάντροπη.
Το τουρκουάζ που φοράς στα μαλλιά
Μου το κρύβει μυστικό.

***

Γυναίκα μάνα σε γέννησε
ή κλαδί βερικοκιάς;
Τα άνθη σου μαραίνονται γρήγορα
Σαν άνθη βερίκοκου.

***

Δίνοντάς τους τροφή, εξημερώνουμε
Όλες τις ράτσες των σκύλων.
Μα όταν ταΐζω την «τίγρη» μου,
Αντί να ημερέψει, εξαγριώνεται!

***

Το άγριο άλογο που το σκάει στα βουνά
Το πιάνουμε με δίχτυα και παγίδες.
Την γυναίκα που έχει πάψει ν’ αγαπά
Τίποτα δεν την ξαναφέρνει πίσω.

***

Η γαλάζια μέλισσα δεν μελαγχολεί
Όταν τελειώνει η εποχή των ανθέων.
Τώρα που φθίνει η εποχή αυτού του έρωτα,
Γιατί να μελαγχολούμε;

***

Θ’ αψηφήσω τους κακούς δαίμονες
Που με κυνηγούν!
Μια και καλή θα ορμήσω
Στα γλυκά μήλα μπροστά μου.

***

Τα περσινά βλαστάρια,
Φετινά άχυρα.
Το γέρικο κορμί αυτού που κάποτε ήταν νέος,
Τώρα λυγάει σαν τόξο από μπαμπού.

***

Το φιλί της πάχνης στο χορτάρι
Προαναγγέλλει τον κρύο άνεμο του χειμώνα
Που έρχεται να κόψει το δεσμό
Του άνθους με την μέλισσα.

***

Αν οι κοπέλες ήταν αθάνατες
Και το ποτό ατελείωτο,
Θα ήξερα μια για πάντα
Πού να βρίσκω καταφύγιο.

***

Τζάου, καλέ μου σκύλε,
Που είσαι πιο έξυπνος κι από άνθρωπο,
Μην πεις σε κανέναν ότι το βράδυ το έσκασα
Και ξαναγύρισα την αυγή.

***

Χιόνιζε χτες το βράδυ
Όταν πήγα να συναντήσω την αγάπη μου.
Πώς να κρατήσω τώρα μυστικά
Τα ίχνη μου πάνω στο χιόνι;

***

Μέσα σε μια στιγμή
Κύλησε αυτή η σύντομη ζωή.
Είθε να μπορέσουμε στην επόμενη
Να ξανασυναντηθούμε από παιδιά!

***

Λευκή αγριόχηνα,
Δάνεισέ μου τα φτερά σου!
Μακριά δεν θα πάω
Κι απ’ το Λιτάνγκ θα επιστρέψω.


Με το όνομα Ωκεανός της Θεϊκής Μελωδίας έμεινε στην ιστορία ο 6ος Δαλάϊ Λάμα που έζησε μόλις 23 χρόνια (1683-1706). Η ζωή του προκάλεσε μέγα πολιτικό και κοινωνικό σκάνδαλο για την εποχή του· παρόλο που ήταν σύντομη αποτέλεσε σεισμό που συντάραξε ολόκληρο το Θιβέτ. Έναν αιώνα πριν το δυτικό διαφωτισμό και τρεις αιώνες πριν την κομμουνιστική πολιτιστική επανάσταση άστραψε σαν φλόγα και καταύγασε την πιο κλειστή, φεουδαρχική και θεοκρατική κοινωνία που υπήρξε ποτέ. Ο Ωκεανός της Θεϊκής Μελωδίας, όπως όλοι οι μεγάλοι κοινωνικοί επαναστάτες απανταχού της γης, δολοφονήθηκε από το πολιτικό-θρησκευτικό κατεστημένο της εποχής του. Διεκδίκησε ακέραιη την αλήθεια του και το πλήρωσε με τη ζωή του. Η δολοφονία ενός Δαλάι Λάμα σίγουρα δεν είναι κάτι που μπορεί εύκολα να το χωνέψει ο περήφανος λαός του Θιβέτ. Και όταν αυτός ο Δαλάι Λάμα είναι ο πιο νέος, ο πιο όμορφος, ο πιο χαρισματικός, ο πιο επαναστάτης, ο μοναδικός που έζησε σαν λαϊκός αποκηρύσσοντας με παρρησία τους μοναστικούς όρκους της γενεαλογίας του, ο «Άγιος της ταβέρνας», που το σκάει τις νύχτες από την Ποτάλα και τρέχει στη Λάσα και στο Σολ, όπου συγχρωτίζεται με τις νεαρές κοπέλες, πίνει τσανγκ (τσίπουρο από κριθάρι) χωρίς να μεθάει, κάνει έρωτα χωρίς να χάνει την πνευματική του διαύγεια και τους ταντρικούς του όρκους και «σκαρώνει» πανέμορφα αυθόρμητα ερωτικά τραγούδια που αποπνέουν εξίσου αισθησιασμό και σοφία, ε τότε πλέον μάλλον μιλάμε για ένα τεράστιο σκάνδαλο, το μεγαλύτερο ίσως μέσα στην θιβετανική πολιτικο-θρησκευτική ιστορία. Έκτοτε ο Τσάνγκιανγκ Γκιάτσο έχει μείνει στην ιστορία και στον μύθο ως ένας δημοφιλής λαϊκός και θρησκευτικός ήρωας: αιώνιος Εραστής, αιώνιος Επαναστάτης, αιώνιος Μάρτυρας του Θιβέτ.

Advertisements
Standard