“Φώτιση”; -Όχι, ευχαριστώ!

17_Salvation_2k

Αν «γκουγκλάρεις» τη λέξη «φώτιση» σήμερα, θα βρεις σίγουρα εκατομμύρια αποτελέσματα. Το facebook και το twitter έχουν γεμίσει quotes για τη φώτιση – θαρρείς, όσο περνάει ο καιρός, έχει γεμίσει ο τόπος αυτόκλητους «φωτισμένους» που καλούν εμάς τους υπόλοιπους αδαείς σε διήμερα σεμινάρια αφύπνισης. «Αγγελικά» ρέικι και «διαβολικά» ριμπέρθινγκ βρίθουν στο διαδίκτυο υποσχόμενα ταχύρρυθμη πραγμάτωση με εμπειρίες πρώτης τάξης, εγγυημένη φώτιση χωρίς κούραση, μπορείς να την προγραμματίσεις ανάμεσα στο κομμωτήριο και στη λαική…

Ποτέ μια λέξη δεν έχει φορεθεί και δεν έχει φθαρεί τόσο, όπως η λέξη «φώτιση» (ίσως μόνο η λέξη «δημοκρατία»…). Ποτέ μια έννοια δεν έχει παραβιαστεί και δεν έχει κακοποιηθεί τόσο, όσο η έννοια της φώτισης στον σύγχρονο κόσμο. Αρχίζω να πιστεύω ότι όσο περισσότερο απομακρυνόμαστε πολιτισμικά από την αληθινή μας φύση και από την φυσική αυθόρμητη κατάστασή μας, τόσο περισσότερο έχουμε την ανάγκη να μιλάμε για τη φώτιση…Μόνο που όταν μιλάμε για τη φώτιση, είναι σαν να μιλάμε για ένα φάντασμα, «για ένα αδειανό πουκάμισο, για μιαν Ελένη…». Νομίζουμε ότι η φώτιση είναι ένας μακρινός στόχος, ένα ταξίδι που παίρνει ατελείωτα χρόνια, πολλές δεκαετίες, αμέτρητες ζωές…ενώ στη πραγματικότητα πρόκειται απλά για μια στιγμή!. Η στιγμιαία αναγνώριση της κατάστασης του νου μας, η στιγμιαία αναγνώριση του ποιοι είμαστε αληθινά, η επίγνωση, η αυτογνωσία αυτού που ήδη υπάρχει εκεί από πάντα…Δεν χρειάζεται να πάμε κάπου μακριά για να συναντήσουμε αυτό που ήδη είμαστε, όπως δεν χριεάζεται να ταξιδέψει κάπου μακριά η θάλασσα για να συναντήσει το νερό…Καμμιά απόσταση- μόνον αναγνώριση.

Κι όμως. Μας έχουν πει από μικρά ότι «είμαστε» το σώμα μας, «είμαστε» το όνομά μας, «είμαστε» τα σχέδια της ζωής μας και οι τίτλοι των σπουδών μας. Μας έχουν πει ότι είμαστε η ψήφος μας, η ομάδα μας, η πόλη μας, η πατρίδα μας, η ράτσα μας…Κανείς δεν μας είπε ποτέ ότι είμαστε αστερόσκονη…Ότι ο σίδηρος στο αίμα μας, το ασβέστιο στα κόκκαλά μας, το οξυγόνο που αναπνέουμε δεν είναι παρά απομεινάρια, στάχτες αστεριών που έζησαν και πέθαναν εδώ και πολύ καιρό…Κανείς δεν μας είπε ότι συνδεόμαστε άρρηκτα με αυτόν τον «εξωτερικό» κόσμο και ότι μάλλον ο «κόσμος» που βιώνουμε βρίσκεται μέσα μας, παρά εμείς μέσα σε αυτόν!

Ετσι, χρειαζόμαστε αυτές τις ταμπέλες, χρειαζόμαστε τους οδοδείκτες για να προσεγγίσουμε και να περιγράψουμε νοερά αυτό που ήδη είμαστε! Χρειαζόμαστε τις λέξεις και τα σεμινάρια και τις ασκήσεις για να έρθουμε πιο κοντά στον εαυτό μας…πόσος χρόνος και κόπος χαμένος για κάτι τόσο αυθεντικό και κοντινό, όσο ο χτύπος της καρδιάς μας…Πώς γίνεται λοιπόν κι επαφίουμε αυτό το σημαντικό ταξίδι από εμάς σ’εμάς, σε άσχετους σωτήρες και σ’επισφαλείς οδηγούς;

Αναδύονται καταιγιστικά τα ερωτήματα: Πώς να ελέγξουμε την αξιοπιστία του κάθε πνευματικού μονοπατιού και τον προορισμό του; Πώς να σιγουρευτούμε ότι το λεωφορείο στο οποίο μόλις ανεβήκαμε μας πάει εκεί που θέλουμε; Πώς να κρίνουμε τον κάθε «δάσκαλο» ανεξάρτητα από τον εντυπωσιασμό που μπορεί να μας προκαλεί; Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να εμπιστευτούμε την καρδιά μας, ναι, την καρδιά μας που στο παρελθόν μας έχει οδηγήσει σε τόσα αδιέξοδα!

Δεν πρέπει να εμπιστευτούμε τις σκέψεις μας και την λογική. Οσο περισσότερο τις παρατηρούμε, τόσο αντιλαμβανόμαστε την φευγαλέα και αστάθμητη φύση τους. Δεν είμαστε οι σκέψεις μας. Ερχονται και φεύγουν σε κλάσματα δευτερολέπτων. Μπορεί να γυρνάνε τον κόσμο μας ανάποδα, αλλά δεν μπορούμε να στηριχτούμε πάνω τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να απομακρυνόμαστε από τον κοινό νου. Αντίθετα, πρέπει να φροντίζουμε την επιβίωσή μας, να ακολουθούμε τους κοινωνικούς κανόνες, όταν αυτοί δεν αντιβαίνουν με την πνευματική ηθική μας θεώρηση. Αλλά δεν πρέπει να ταυτιζόμαστε με τις σκέψεις μας.

Οι σκέψεις θα σου πουν: «Φώτιση είναι να μην έχεις σκέψεις»! Η θα σου πουν: «Φώτιση είναι να μην έχεις Εγώ»!  Παιχνίδια διανοητικά που μας σέρνουν από τη μύτη… Αν φώτιση είναι η απουσία των σκέψεων ή η απουσία του Εγώ, τότε αυτό το τραπέζι ή αυτή η καρέκλα θα ήταν οι τέλειοι διαλογιστές! Ο μεγάλος Ινδός Δάσκαλος Πάντμα Σαμπάβα έλεγε: «Κράτα τον νου σου ανοιχτό σαν τον ουρανό και την πράξη σου λεπτή σαν το αλεύρι»… Ο νους μας πρέπει να παραμένει ανοιχτός, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς διανοητικές αγκυλώσεις και η πράξη μας να είναι ακριβής και προσεκτική, ακολουθώντας τον κοινό νου.

Οι σκέψεις θα σου πούν: «Αν φωτιστείς, τέρμα τα προβλήματα»! Αυτό όμως δεν είναι παρά ένας ακόμη πνευματικός μύθος… «Προβλήματα» και αντιξοότητες συμβαίνουν πάντοτε ερήμην μας μέσα στη ζωή. Η φώτιση δεν εξαφανίζει με μαγικό τρόπο τα προβλήματα, ούτε μας μεταφέρει σε μια ονειρική ειρηνική Λιμνούπολη, όπου τα πουλάκια πάντα τιτιβίζουν και ο ουρανός είναι πάντα γαλάζιος. Μας κάνει να κρατάμε το κέντρο μας, την ψυχραιμία και τη νηφαλιότητα απέναντι στα όποια προβλήματα. Κι αυτό γιατί βιώνουμε διαρκώς τη βαθιά σύνδεσή μας με το Ολον, με το σύνολο της ζωής, χωρίς να διαχωρίζουμε τις δικές μας προτιμήσεις και την δική μας ευημερία από αυτό το Ολον. Τα προβλήματα εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλάζει όμως ο τρόπος που συνδιαλλεγόμαστε με αυτά. Ο πόνος, η βία, η αδικία, η αρρώστια, τα γηρατειά και ο θάνατος εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλάζει όμως ο τρόπος που τα αντιμετωπίζουμε όλα αυτά.

Με δυο λόγια, η φώτιση δεν μας εγγυάται μια ζωή απαλλαγμένη από τη δυστυχία, μετουσιώνει τη δυστυχία και την αρνητικότητα σε μια διαδικασία πνευματικής ωρίμανσης και ψυχικού εξευγενισμού. Σαν το χρυσάφι που δοκιμάζεται στη φωτιά, κάθε στιγμή δοκιμάζεται η υπομονή μας, η γενναιοδωρία μας, η συμπόνια μας και όλες οι αρετές στο καμίνι της σχετικής πραγματικότητας.

Οι σκέψεις τέλος, θα σου πούν: «Όταν φωτιστείς, θα βρίσκεσαι σε μια διαρκή κατάσταση αιώνιας ευδαιμονίας και ευτυχίας»!  Κι όμως… Και οι φωτισμένοι πονάνε, ματώνουν, κλαίνε, πληγώνονται, πεινάνε, κουράζονται, κοιμούνται και ξυπνάνε, όπως όλοι μας… Ναι, κατά καιρούς βιώνουν περισσότερη ευδαιμονία από τους υπόλοιπους, αλλά γνωρίζουν ότι και αυτό είναι κάτι παροδικό. Το μόνο πράγμα που είναι διαρκές και μόνιμο στη κατάσταση της φώτισης, είναι αυτή η ίδια η επίγνωση. Τίποτε άλλο!  Να είσαι φωτισμένος, σημαίνει να είσαι πλήρως αυθεντικός και παρών στη κάθε στιγμή, ότι κι αν εμφανίζεται, τίποτε άλλο!

 

(Η εικόνα “Salvation”, από την Chie Yoshii)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements
Standard