Ο χαμένος χρόνος

Το ανεπανάληπτο των στιγμών προσδίδει την αξια τους. Πόσα δάκρυα έχουμε χύσει πάνω σε πολύτιμες αναμνήσεις στιγμών που χάθηκαν ανεπιστρεπτί… Σκεφετίτε όμως, γιατί αναπολούμε και πονάμε για αυτά που χάθηκαν; Μήπως επειδή, «τότε» δεν ήμασταν αληθινά παρούσες; Μήπως «τότε» που βιώναμε ότι βιώναμε, δεν ήμασταν αρκετά συνειδητοί και δεν απολαμβάναμε πλήρως την όποια εμπειρία μας; …

Πνευματικά μαθήματα από τον Covid 19

Οι Δάσκαλοι μας έχουν πει ότι ζούμε σε μια εποχή παρακμής (Κάλι Γιούγκα). Η συλλογική άγνοια των όντων τα οδηγεί να τελούν αρνητικές πράξεις που δημιουργούν αρνητικό κάρμα. Αυτό οδηγεί σε ατελείωτες και περίεργες ασθένειες. Πολλές από αυτές προέρχονται από τα αρνητικά συναισθήματα, που ονομάζονται πέντε νοητικά δηλητήρια.  Αν, με την ευλογία του Βούδα, καταφέρουμε …

Ήσυχες μέρες στο Wuhan

Σκέφτομαι την κατάσταση που βιώνει αυτή την ώρα ο κόσμος στο Γουχάν. Δεν είναι εύκολο να μπει κανείς στη θέση των άλλων, να νιώσει τα προβλήματα, τη κατάσταση που βιώνουν οι άλλοι, μέσα από την οθόνη του κινητού του, μέσα από τη βολή του καναπέ του. Θα μου πείτε, αυτός ο κανούργιος εστεμμένος ιός έχει …

Στη ροή της ύπαρξης

Σας έχει τύχει να προσπαθείτε επανειλημμένα να κάνετε κάτι και να μην το καταφέρνετε; Η να νοιώθετε ότι μια κατάσταση είναι τόσο χαοτική, που δεν βάζετε κανένα νόημα; Σίγουρα σας έτυχε, συμβαίνει σε όλους μας. Τώρα, σας έχει συμβεί να ξεκαθαρίζουν τα πράγματα από μόνα τους, σαν να φεύγει μπροστά από τα μάτια σας μια …

Μεγαλώνοντας

Όταν ήμουν μικρή, συνήθιζα να με «νανουρίζω» πριν κοιμηθώ. Οι φανταστικοί κόσμοι ανοιγόκλειναν σαν μια μεταφυσική βεντάλια μέσα στον νου μου. Ήμουν εκ φύσεως πεπεισμένη ότι αυτός ο κόσμος δεν είναι παρά μόνο μια μικρή κουκίδα μέσα στην απεραντοσύνη των κόσμων. Αυτή η ύπαρξη μού φαινόταν πολύ μικρή και κολλώδης σε σχέση με την ελευθερία …

Σαν το κύμα

  Μεσημέρι Ιουλίου, παραλία Ένα ζεστό μούδιασμα διαπερνά τα πάντα: η ζωή αναριγεί σαν κύμα, καθώς εμφανίζεται κι εξαφανίζεται την ίδια στιγμή. Οι λέξεις προσπαθούν να παγιώσουν μιαν αδιάκοπη ροή εμπειρίας, που εμφανίζεται γυμνή, ανεπιτήδευτη, πρωταρχική. Οι λέξεις είναι οι βιβλιοθήκες., οι αρχειοθήκες της εμπειρίας σου. Τι θα ήσουν χωρίς λόγο; Ίσως μια διακύμανση δόνησης. …

Η ευλογία του σκοταδιού

Αγαπώ την ανατολή αλλά είμαι ερωτευμένη με την δύση. Με την ώρα αυτή που ο ουρανός γεμίζει με το χρυσό, το ροζ και το μαβί. Την ώρα που το σκοτάδι απλώνεται, η γη ανακουφίζεται από την κάψα της μέρας και αναδύει τις ευωδιές της. Την ώρα που τα κορμιά ξεκουράζονται στις αγαπημένες αγκαλιές. Την ώρα …

Πάντα μαζί, πάντα χώρια

Κάποιες φορές, τα όρια ανάμεσα σ’ εμάς και τον άλλον, γίνονται απεριόριστα. Κάποιες φορές πρέπει να χάσουμε τον εαυτό μας για να βρούμε τον άλλον. Κάποιες φορές πρέπει να χάσουμε τον άλλον για να ξαναβρούμε τον εαυτό μας… Όταν ερωτευόμαστε, χάνουμε το πεπατημένο μέτρο της λογικής και βαδίζουμε στα άγνωστα χνάρια του υποσυνείδητου. Ξενιτευόμαστε από …

Η Γιόγκα της Εμμηνόπαυσης

8πμ- Το εσωτερικό μου ξυπνητήρι με ξυπνάει μαζί με το επίμονο νιαούρισμα του γατούλη που απαιτεί το πρωινό του. Το σπίτι είναι ήσυχο και καθώς ανοίγω τη μπαλκονόπορτα η μυρωδιά των δέντρων απέναντι γεμίζει τα ρουθούνια μου με υποσχέσεις αποδράσεων και trekking  που ποτέ πια δεν κάνω. Μετά τον πρωινό διαλογισμό, ετοιμάζω το καθιερωμένο πράσινο …

Γη, η εκδήλωση της φώτισης

Όταν ο ιστορικός Βούδας Σιντάρτα Γκοτάμα (Σακυαμούνι) έφτασε στην τέλεια Φώτιση, ακούμπησε με το δεξί χέρι του τη Γη, σε μια κίνηση γνωστή ως «Μούντρα της Μαρτυρίας». Πήρε δηλαδή τη Γη σαν μάρτυρα για τη Φώτισή του. Κανέναν θεό, κανένα πνεύμα, κανέναν άνθρωπο, μόνο τη Γη. Η βουδιστική κοσμολογία χάνει τις ρίζες της μέσα στην …